Quantum kelimesinin kökü olan “Quant” , en temel parçacık olarak bir nicelin tanımıdır.

Quant = Nicelik

Niceliğe bir örnek olarak “Elektrik Yükü” gösterilebilir.

Temel Elektrik Yükü = c

Doğada bulunan bir objenin elektrik yükü ölçüldüğünde 1c, 200c, 658c çıkabilir.

Ama 6.13 veya 43.15 çıkamaz.

Bunun sebebi deneylerle birlikte ortaya çıkan elektrik yükünün tamsayılar şeklinde gösterilebiliyor oluşudur. Yanıt sadece tam sayı olmalıdır.

Elektrik yükü nicel olarak gösterilebilir.

Peki ya evrendeki en temel kavram olarak uzay-zaman gösterilebilir mi?

Evrendeki en küçük yapı birimini tam sayı olarak göstermek kulağa hoş geliyordur. Uzay ve zamanın platonik nesneler olan 1,2,3 gibi tamsayılara nicelleştirilmesi uzayın basit formunu ortaya çıkaracağı kesindir. Peki evren basit midir ? Kompleks mi?

Uzay, en temel olgu değil ve parçalara bölünebiliyorsa eğer bu sefer karşımıza uzayın derinliklerinde onu oluşturan yapıların ne olduğunu çıkacaktır.

Uzayın daha derini farklı birer parçacık mı yoksa oda uzayın parçası olarak farklı gözüken bir fenomen mi?

Uzayın daha da derinliklerine indiğimizi düşünelim. Ve karşımıza evrenin ham maddesi olan o kutsal şeye git gide yaklaştığımızı. Sınırsız olan evrenin sınırını bulma tutkusuyla giriştiğimiz bir macera. Parçalara bölme ve bölmek sonsuza kadar….